FARMACEUTA

PO GODZINACH
Ikona powrót strzałka Ikona udostępnienia

Temat ważny i trudny – myśli samobójcze

Myśli samobójcze są najbardziej przerażającym skutkiem w chorobach depresyjnych. To, na czym należałoby się skupić jest podłoże. Tego rodzaju myśli nie biorą się znikąd. Czy jest możliwość terapii? Czy istnieją sposoby niwelowania ukrócenia sobie życia?
Tego rodzaju przemyślenia są zazwyczaj wynikiem depresji. Oczywiście nie tylko w tej chorobie się to przytrafia. Natomiast należy dodać, że najwięcej prób samobójczych odnotowano u ludzi z objawami depresji. Przyczynami są obniżony nastrój, poczucie smutku jak i przygnębienia. Zatracenie, brak zainteresowania pasjami i działaniami wpływa na zmniejszenie motywacji do życia. Utrata przyjemności jak i również anhedonia (zobojętnienie emocjonalne) są przyczyną zmniejszenia radości z życia. Wpływa również na to brak energii, który w następstwie powoduje szybsze męczenie się. Zaburzenia snu, spowolnienie psychoruchowe, zmiany łaknienia i masy ciała, pesymizm dodatkowo doprowadzają do przemyśleń odnośnie swojej śmierci.

Przyczyny samobójstw

Powołując się na szereg zdarzeń jakie mogą decydować o myśli na temat śmierci są wczesne doświadczenia. Mowa tutaj odnośnie dzieci i młodzieży, która co roku zwiększa swoją liczebność w gronie osób z depresją. Następnie powstają różnego rodzaju przekonania, które są wynikiem doświadczeń w dzieciństwie. Główną rolę odgrywa depresjogenny schemat poznawczy, po czym zaburzenia przekazywania informacji, a następnie w późniejszych etapach dochodzi do tak zwanej Triady depresyjnej, czyli negatywnej wizji siebie czy również i otaczającej rzeczywistości i przyszłości. Jest to poznawczy model Becka z roku 1967. W wyniku tych procesów powstają negatywne myśli automatyczne, które mają wpływ na zachowania behawioralne czy na objawy fizjologiczne.

Czynniki ryzyka samobójstw

Wyróżnia się następujące typy samobójstw:

  • Typ 1 – samobójstwo anomiczne wynikające z tragicznych sytuacji bądź z drastycznych zmian w obrębie otoczenia.
  • Typ 2 – samobójstwo egoistyczne, które jest wynikiem przerwania relacji międzyludzkich.
  • Typ 3 – samobójstwo fatalistyczne to skutek braku poczucia sprawności, niemożności dokonywania wyborów życiowych.
  • Typ 4 – samobójstwo altruistyczne w wyniku nadmiernej więzi jednostki z otoczeniem.

Wymienia się dodatkowo czynniki, które mają wpływ na myśli samobójcze. Należą do nich:

  • Płeć (u kobiet popełnienie samobójstwa jest czterokrotnie większe niż u mężczyzn)
  • Wiek (osoby starsze)
  • Rasa (wyższy wskaźnik u osób białej karnacji)
  • Stan cywilny (wszelkie rozwody, osoby przebywające w separacji, wśród owdowiałych osób)
  • Status osoby bezrobotnej
  • Rozpoznanie zaburzeń psychicznych
  • Uzależnienie od alkoholu, substancji psychoaktywnych, dopalaczy, leków
  • Podejmowanie w przeszłości prób samobójczych

Terapia

Terapia wśród osób z przemyśleniami dotyczącymi samobójstwa powinna wyglądać na zasadzie przeprowadzenia niezmiernie szczegółowego wywiadu. Oszacowanie ryzyka jest ważnym elementem.

Należy uwzględnić ogólne informacje na temat danej osoby jak wiek, wykształcenie, miejsce urodzenia itp. Określić stan zdrowia psycho-somatycznego. Sytuacje z okresu dzieciństwa jak środowisko rodziny czy relacje z nimi związane również są ważnym aspektem. Jeżeli mówimy o osobach w starszym wieku należy wypytać o adolescencję (okres dojrzewania). W odniesieniu do pacjentów w starszym wieku dorosłym określamy w jak późnym wieku osoba jest i jaki ma etap samodzielności. Jednym z ważnych pytań jest zainteresowanie się jakie pacjent ma marzenia, cele, oczekiwania. Dodatkowymi elementami są temperament, charakter, reaktywność, podatność na stres i nudę, poziom lęku i strachu. Krytyka burzy poczucie bezpieczeństwa. Może ona doprowadzić do zniszczenia zaufania między pacjentem, a rozmówcą.

Najlepszym rozwiązaniem jest pójście z osobą cierpiącą na myśli samobójcze do specjalisty. Wykorzystuje on wszelkiego rodzaju terapie rodzinne, poznawczo – behawioralne, interwencję kryzysową, grupy wspierające osoby o próbie samobójczej. Dodatkowo jak już wspomniano powyżej, rozmowa jest głównym elementem pomocy. Nie krytykuj. Słuchaj, doradzaj, wspieraj, staraj się być z tą osobą w bliskiej relacji. Nie narzucaj szybkiej zmiany. Poprawa przyjdzie z czasem.

Wsparcie

Pamiętaj, przed Tobą długa droga, lecz jest ona do przejścia. Małymi krokami będziesz widział/a poprawę jak i świat w lepszych barwach. Być może nadal nie odczujesz całkowitego szczęścia, lecz pamiętaj przez kontakt ze specjalistą będziesz miał/a wsparcie. Nie musisz być w pełni zdrowy, nie musisz być w pełni radosny, ale najważniejsze w tym wszystkim jest słowo „trochę”. Pamiętaj, nic na siłę. Trochę radości, szczęścia, życia przyjdzie z czasem. Dasz radę! Nie poddawaj się!

Literatura

  • Jędrzej Nyćkowiak Jacek Leśny. Badania i rozwój młodych naukowców w Polsce. Nauki humanistyczne i społeczne – Społeczeństwo i edukacja. 3 Luty 2021. Tom 11.
  • Aleksandra Dymowska Katarzyna Nowicka – Sauer. Depresja wśród młodzieży – problem wciąż aktualny.
  • Dratkowska Emilia Link -. Depresja dzieci i młodzieży – podejścia poznawczo – behawioralne. Teoria i terapia. [red.] Gdańsku Centrum Terapii Rozwojowej „Wyspa” w. brak miejsca : Zespół Specjalnego Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 27 w Gdańsku.
  • Paweł Rodziński Jerzy A. Sobański, Krzysztof Rutkowski. Effectiveness of therapy in terms of reduction of intensity and elimination of suicidal ideation in day hospital for the treatment of neurotic and behavioral disorders. 2015. Tom 3, 49, strony 489 – 502.

Beauty

Blizny i przebarwienia potrądzikowe

Trądzik to problem, który dotyka wielu osób, a jego skutki mogą być widoczne na skórze jeszcze długo po ustąpieniu wyprysków. Blizny i przebarwienia potrądzikowe mogą wpływać na naszą pewność siebie, ale na szczęście istnieje wiele skutecznych metod, które mogą pomóc w ich redukcji. 

Zobacz więcej Czarna strzałka w prawo